Układy grupowe

Prawidłowe krwinki czerwone różnią się między sobą w znacznym stopniu, chociaż są z wyglądu identyczne u wszystkich ludzi. Na ich powierzchni są zawarte pewne charakterystyczne białka, które określa się mianem antygenów grup krwi. To one decydują o przynależności do określonej grupy krwi:
grupa O – brak antygenów na krwinkach;
grupa A – obecny antygen A;
grupa B – obecny antygen B;
grupa AB – zawiera antygen A i B na krwinkach.

Poza antygenami na krwinkach czerwonych, w osoczu krwi znajdują się naturalne przeciwciała skierowane przeciwko nieobecnemu antygenowi:
grupa O – zawiera przeciwciała anty-A i anty-B;
grupa A – zawiera przeciwciała anty-B;
grupa B – zawiera przeciwciała anty-A;
grupa AB – nie posiada przeciwciał.

 

Układ Rh wziął swoją mazwę od małp rezusów Rhesus, u których po raz pierwszy wykryto ten układ. Obejmuje on ponad 47 antygenów znajdujących się na powierzchni krwinek czerwonych, lecz tylko 6 z nich, kodowanych przez 3 geny, ma znaczenie praktyczne. Są one oznaczone literami: CcDdEe. Antygen D uważany jest za najbardziej immunogenny, dlatego to jego obecność określa czynnik Rh. Jeśli osoba posiada czynnik D określana jest jako Rh dodatnia ( Rh + ). Osoba nie posiadająca antygenu D określana jest mianem Rh ujemnej ( Rh – ).

Różnica między układem grupowym ABO i Rh polega na tym, że w układzie AB0 w osoczu zawsze występują przeciwciała skierowane przeciw nieobecnemu u danej osoby antygenowi, natomiast w układzie Rh przeciwciała początkowo są nieobecne, ale pojawiają się wówczas, gdy wprowadzi się odpowiedni antygen, np. po przetoczeniu krwi.

<< Składniki krwi

Oznaczenie grup >>